| ||
|
مقالات | سخنراني ها | شبکه سلام | انتشارات | محصولات نرم افزاري | ليست پاسخ ها |
|
| فهرست نظرات |
| 1 |
نام و نام خانوادگي: Mansour -
تاريخ: 14 اسفند 87
با عرض سلام حضرتعالي فرموده ايد که لفظ "مولي" در اين آيه شريفه "مَأْوَاکُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلَاکُمْ وَبِئْسَ المَصِيرُ" به معناي "اولي بکم" هست، ولي اين تنها يک احتمال هست. لطفاً به اين مطالب خوب توجه کنيد: البته براي اثبات اين احتمال و رد احتمالات ديگر مؤيدي از قرآن کريم نداريم، در حالي که برخي معاني ديگر از تاييدات قرآني نيز برخوردار بوده و موجبي براي انصراف از آنها به نظر نمي رسد. از جمله اگر در اين آيه «مُوْلَي» را به معنايِ «صاحب = همراه و همنشين» بگيريم، مصاحبت و همنشيني با آتش معادل معنوي، «اصحاب النار= همراهان و همنشينان آتش» است که در کتاب إلـهي بسيار به کار رفته خصوصاً که سياق آيات نيز مؤيد اين معني است، زيرا در آية قبل منافقين به مؤمنين مي گويند: «أَلَمْ نَکُنْ مَعَکُمْ....» = "آيا همراه و همنشين شما نبوديم؟" (الحديد). و در جوابشان گفته مي شود : امروز آتش همراه و همنشين شما است. حتى اگر «مُوْلَي» را در اينجا به معنايِ «أولي» فرض کنيم، بايد معلوم شود که وجه اولويت در چيست؟ طبعاً در اينجا با توجه به سؤال منافقين در آية قبل و لفظ «مأوي= پناهگاه» و «المصير= بازگشتگاه» در همين آيه، واضح مي شود که وجه اولويت آتش در مصاحبت و مجالست است، در نتيجه معنايِ آيه چنين مي شود: آتش از هر چيز به همراهي و همنشيني با شما شايسته تر است. بنا بر اين اگر «مُوْلَي» را به معنايِ «اولى» (يعني «مَفْعَل» را به معنايِ «أفْعَل») بگيريم، دليلي لغوي در دست نيست که بگوييم منظور از آن فقط «أولي به تصرُّف» است! چون ممکن است مراد از آن «اولى به محبت و بزرگداشت و ....» باشد. چه موجب مي شود هنگامي که لفظ «مُوْلَي» را مي شنويم مراد از آن را «أولي به تصرُّف» بدانيم؟ در اين صورت دربارة اين آيه چه بگوييم که مي فرمايد: «إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آَمَنُوا ....» = "همانا سزاوارترين مردم نسبت به ابراهيم، پيروانش و اين پيامبر و مؤمنانند" (آل عمران). واضح است که پيروان ابراهيم (ع) نسبت به آن حضرت «أولي به تصرُّف» نبوده اند! در حديث «غدير» نيز اگر فرض کنيم که «مُوْلَي» به معنايِ «أولي به تصرُّف» باشد، در اين صورت پيامبر ُ در ادامة کلام خويش مي فرمود: «اللهمَّ والِ من آمَنَ بأوْلَوِيَّتِهِ و عادِ و مَنْ لمْ يؤمِن بأوْلَوِيَّتِهِ» اما ذکر «موالاة» و «معاداة» در ادامة سخن، صراحت دارد در اينکه منظور وجوب محبت آن حضرت و بر حذر داشتن از عداوت نسبت به آن بزرگوار است، نه تصرف در امور يا عدم تصرُّف. از اين رو اگر در حديث غدير «مُوْلَي» را به معنايِ «اولي» بگيريم بايد وجه اولوليت را تعيين کنيم و طبعاً با توجه به ادامة کلام پيامبر ُ که فرمود: «اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ....» = "پروردگارا هر که با او دوستي کند، دوست بدار و هر که با او دشمني ورزد، دشمن بدار و هر که او را ياري کند، ياري فرما..... " واضح مي شود که ولايت و دوستي و نصرت و ياري علي (ع) و عدم دشمني و خصومت با آن برزگوار، وجه اولويت آن حضرت نسبت به ساير مؤمنين است که اين معني با قرائن خارجي يعني ماجراي «خالد» و «بريدة» و کدورت نابجايي که بين گروهي از مسلمين با حضرت علي (ع) پديد آمده بود، مناسبت تام و تمام دارد. طبعاً نمي توان گفت اين معني که امر تازه اي نبود و قبلاً نيز به صورت عام از جمله در آية «وَالمُؤْمِنُونَ وَالمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ» = "مردم و زنان با ايمان ولي و دوست يکديگرند" (التوبه و آية « إِنَّمَا المُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ » = "همانا مؤمنان برادر يکديگرند" (الحجرات) و ....... بيان شده و نيازي نبود در اينجا ذکر شود. و آنگهي با فرض اينکه پيامبر ُ مضمون آية سورة شريفة توبه را تکرار کرده باشد نيز ايرادي در کار نيست؛ زيرا در واقع پيامبر هنگامي که در مکلّفين نسبت به رعايت قرآن، وهن و سستي ملاحظه فرمود، مفهوم قرآني را با حديث غدير تأکيد و يادآوري نمود. خداوند مي فرمايد: « وَذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْرَى تَنْفَعُ المُؤْمِنِينَ » = "يادآوري کن که يادآوري براي مؤمنان سودمند است" (الذاريات) و مضموني در قرآن نيست که در بيش از يک آيه، مورد تأکيد قرار نگرفته باشد. در اين مورد نيز پيامبر اين تأکيد را به منظور الزام حجّت و اتمام نعمت در موقع لازم تکرار فرمود؛ و هرکه قرآن و حديث را ديده و با آن آشنا باشد نمي گويد اين کار لغو است، و الا تأکيدات پيامبر و تقريرات آن حضرت دربارة روزه و نماز و زکات و تلاوت قرآن و .... – معاذ الله – همگي لغو خواهد بود، و يا تصريح به امامت در آثار خود شيعه و تکرار و تأکيد آن که بيش از يک بار صورت گرفته همگي لغو محسوب مي شود!! پر واضح است در صورت اقتضا و حدوث شرايط خاص لازم مي شود که يکي از مصاديق عمومات شرع، منفرداً و به صورت خاص ذکر شود، في المثل اگر يکي از مؤمنان مورد توهين واقع شود، با اينکه ادلة عام قائم است بر حرمت توهين مؤمنين به يکديگر، امّا مي توان به طور خاص تذکر داد که اين فرد مؤمن از مصاديق آن قانون عام است و نبايد مورد اهانت قرار گيرد. در ماجراي غدير خم نيز با آنکه حمايت و دوستي و ولايت مؤمنان نسبت به يکديگر، امري عام بوده است اما به دليل رنجش نابجايي که برخي از مسلمين از علي (ع) داشتند و مخالفتي که با آن حضرت نشان مي دادند و امکان داشت در صورت وصول به مدينة منوره مردم آنجا را نيز نسبت به آن بزرگوار بدبين سازند، لذا ضرور بود که رسول اکرم ُ در لزوم ولايت و محبت آن حضرت به صورت خاص تاکيد کرده و آن را يادآوري نمايد و حتى با ولايت خويش قرين سازد که نشانة کمال قرب آن حضرت به رسول الله ُ است. جواب نظر: با سلام دوست گرامي زياد نوشته ايد اما متاسفانه كمتر در نوشته هاي ما و خودتان دقت كرده ايد . تمام كلام شما مبني بر آن است كه ما مي گوييم كلمه مولئ به معني اولي است !!! 1- ما نگفته ايم كه مولي در اين آيه به معني اولي است ، بلكه اين مطلب را از علما و بزرگان اهل سنت نقل كرده ايم 2- كلام ما در پاسخ به آلوسي ،دهلوي و تفتازاني است كه مي گويند كلمه مولي اصلا به معني اولي بكم استفاده نشده است ؛ اما خود شما قبول داريد كه چنين استعمالي صحيح است ؛ و طبيعتا (بر فرض اشتراك در معاني كلمه مولي) بايد در ماجراي غدير ، ملاحظه شود كه كدام معني مولي به كار رفته است . 3- در ماجراي غدير خم ، شواهد بسيار وجود دارد كه مقصود از مولي ، اولي به تصرف است ؛ چون خود رسول خدا (ص)فرمودند :الست اولي بكم من انفسكم ؟ قالوا بلي فقال من كنت مولاه فهذا علي مولاه 4- فرموده ايد كه اللهم وال من والاه قرينه بر معني مولاه است !!! بهتر بود نگاهي به كلام عرب (و حتي زبان فارسي) مي انداختيد تا متوجه شويد هيچ گاه شخص فصيح ، طوري سخن نمي گويد كه مقصود وي از كلام بعدا مشخص شود !!! بلكه اگر بخواهد براي فهماندن معني كلام خويش بر قرينه اي تكيه كند ، بر قرائن گذشته تكيه مي كند كه در كلام رسول خدا كلمه اولي بكم است . 5- لازمه كلام شما در مورد قرينه شدن وال من والاه ، بي ربط شدن كلمه اولي بكم من انفسكم از ساير قسمت هاي كلام رسول خدا (ص) مي شود !!! يعني اي مردم آيا من از شما بر جانتان سزاوار تر نيستم ؟ هركس من را دوست دارد علي را دوست بدارد !!! و اگر مقصود رسول خدا محبت بود بايد مي فرمودند : اي مردم ، آيا شما من را دوست نمي داريد ؟ پس هركس من را دوست دارد ،علي را دوست بدارد !!! 6- ماجراي خالد و بريده ، جداي از اينكه طبق اقرار علماي اهل سنت ، هيچ ربطي به ماجراي غدير خم ندارد و ما اين مطلب را به صورت مفصل در آدرس ذيل ذكر كرده ايم : http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=103 خود دليل مستقلي بر خلافت امير مومنان است ؛ زيرا رسول خدا (ص) در آن ماجرا فرمودند : علي مني و انا منه وهو ولي كل مومن بعدي !!! 7- اگر بحث دوستي بود ، همانطور كه خود فرموده ايد ، اين بحث در آيات و روايات رسول خدا (ص) قبل از ماجراي غدير مطرح شده بود ، و ديگر نياز نبود كه ابوبكر و عمر بگويند : مبارك است اي علي كه تو ولي هر مومن و مومنه شدي !!! زيرا اين مطلب به ادعاي شما طبق آيات قرآن قبلا در مورد علي و همه صحابه ثابت شده است و وجهي براي تبريك به امير مومنان باقي نمي ماند !!! موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 2 |
نام و نام خانوادگي: Mansour -
تاريخ: 14 اسفند 87
با عرض سلام بنده از حضراتعالي تشکر ميکنم که به سوال قبلي من پاسخ داده ايد، ولي هنوز چند اشکال به اين استدلال شما ميتوان وارد کرد. حضرتعالي فرموده ايد که صدر کلام نبي اکرم، يعني اعلام ولايت خود آن حضرت (الست اولي با المومنين..) چون با جمله بعدي ربط کاملي دارد، بايد معني مولي را به "اولي به تصرف" گرفت،ولي به نظر ميايد که لازمه اين مطلب، آن چيزي که حضرتعالي فرموده ايد،نيست. لطفاً توجه کنيد: در مورد صدر کلام پيامبر ُ يعني اشاره به آية ششم سورة احزاب و اينکه آن حضرت به عنوان مقدمه، سخنان خويش را با جملة «أَلَسْتُ أَوْلَى بِکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ؟» = "آيا از خودتان به شما سزاوارتر نيستم؟" آغاز فرموده، بايد توجه داشت که اطلاق و عموميت آن تمامي خواسته هاي پيامبر ُ از امت را شامل مي شود و نمي توان آن را قرينة معنايِ «مُوْلَي» قرار داد، زيرا هر خواستة ديگر که پس از اظهار آن، مطرح مي شد نيز بهمين ميزان مشمول اين حکم بود. براي ايضاح بيشتر منظور خود، مثالي را مطرح مي کنيم، فرض کنيد رسول خدا ُ قصد تعيين جانشين نمي داشت، و صرفاً به قصد جلب حمايت و نصرت و همراهي ديگران نسبت به علي (ع)، پس از گفتن جملة «أَلَسْتُ أَوْلَى بِکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ؟» مي فرمود «مَن کنْتُ عزيزُهُ (حبيبه) فهذا عليٌّ حبيبه (عزيزه)» آيا در اين صورت مي توانستيم بگوييم صدر و ذيل کلام پيامبر نامربوطند و آن حضرت بي تناسب سخن گفته است؟! البته هيچ مسلماني چنين گماني ندارد و به سادگي در مي يابد که پيامبر با يادآوري مقام اولويت خويش نسبت به مؤمنين، قصد تأکيد بر مطلوب خويش را داشته و مقصود آن حضرت اين بوده است، که اگر مرا اولي به خود و مُطاع خويشتن مي دانيد، براي اطاعت از من با علي راه دشمني و مخالفت نپاييد بلکه دوست و دوستدار او باشيد و از نصرتش دريغ نکنيد. اکنون نيز با توجه به مطالب فوق، لفظ «مُوْلَي» بجاي آن کلمه نشسته که آشکارترين معانيِ آن وَلِيّ و مُحِب و ناصر است که اين معاني با ادامة سخن پيامبر ُ نيز تناسب و ارتباط تام دارد. حتي اگر دقتي مبذول شود مي توان دريافت که صدر کلام رسول خدا ُ مانع از آن است که در اين خطبه «مُوْلَي» را به معناي «أولي» بگيريم، زيرا اگر پيامبر چنين مقصودي مي داشت، پس از مقدمة سخن خويش مي فرمود: «مَن کنتُ أولى بنفسه، فهذا عليٌّ أوْلى به» زيرا به اين ترتيب مفهوم مورد نظر پيامبر با همان وضوح و شدت مقدمه مطرح و طلب مي شد، در حالي که استعمال لفظ «أولي» در مقدمة کلام و عدم استعمال آن در جملة اصلي که اصولاً مقدمه به قصد تأييد و تأکيد آن اداء مي شود، موجّه نيست که در اين صورت از وضوح مطلوب کاسته خواهد شد، و مؤکَّد از مؤکِّد و ذي المقدمه از مقدِّمه بصورتي ضعيفتر مطرح مي شود و مقصود اصلي از وضوح و شدت کمتري برخوردار خواهد بود، و حاشا که پيامبر چنين کند. جواب نظر: با سلام دوست گرامي بر فرض كه اين يك پاسخ اشكال داشته باشد (كه چنين نيست و در ادامه توضيح خواهيم داد) اما ساير پاسخ ها ، از جمله تبريك خلفا ، و همسران پيامبر و ساير زنان و مردان ، و نيز ساير قرائن و شواهد را چه مي كنيد ؟ 1- ما رسول خدا (ص) را فصيح ترين عرب مي دانيم ، و مثالي كه شما زده ايد ، اگر چه مفهوم و مقصود را مي رساند (و شنونده عاقل متوجه مي شود كه ربطي بين صدر و ذيل هست)اما قطعا رسول خدا (ص) اينگونه سخن نمي گويند و تمامي كلمات آن حضرت با توجه كامل به فصاحت و بلاغت مطرح شده است . بنا بر اين وقتي در جمله قبل كلمه اولي بكم من انفسكم به عنوان مقدمه براي ادامه كلام ذكر شده است ، قطعا بايد در ارتباط كامل با جمله من كنت مولاه باشد . كه اين ارتباط ، تنها در فرض معني اولي بكم ، حاصل مي شود . 2- فرموده ايد چرا رسول خدا (ص) نفرمود : من كنت اولي به من نفسه فهذا علي اولي به من نفسه ؛ اين نيز از فصاحت و بلاغت رسول خدا است ، زيرا در ابتدا با گفتن كلمه الست اولي بكم من انفسكم ، و سپس به كار بردن كلمه مولي كه اصلي ترين معني آن «اولي» است مقصود خويش را مشخص كردند و اين سبب ايجاز در كلام شد ، در جايي كه اطناب در اين جمله ، به صورتي كه شما بيان كرده ايد ، اطناب ممل است . 3- فرموده ايد آشكار ترين معني مولي ، معني حب است ، كه اين طبق شواهد مطرح شده در مقاله ، مخالف واقع است ، بلكه آشكار ترين معني همان معني اولي بكم است و در صورتي كه چنين معني قابل حمل نباشد ، بر معاني ديگر حمل خواهد شد .(همانطور كه كلمات علماي اهل سنت كه در متن به انها اشاره شده است به خوبي اين مطلب را مي رساند 4- فرموده ايد كلمه مولي ، از وضوح كمتري نسبت به اولي بكم ، برخوردار است ، اين كلام زماني صحيح است كه بر فرض عدم صحت پاسخ شماره سه ، حضرت قرينه اي براي كلمه مولي نياورده باشند ، اما همانطور كه گفته شد ، اين قرينه موجود است . 5- بر فرض كه خطبه دلالت بر حب نمايد ، نفرموديد كه نظر شما راجع به كساني كه صريحا با اين دستور رسول خدا(ص) مخالفت كرده اند چيست ؟ اين ها تنها بررسي اين خطبه از يك جهت بود ، اما بررسي آن از جهات ديگر ، كه خود شاهد بر اعلام ولايت است ، در همين مقاله انجام شده است ، و همانطور كه گفته شد ، بر فرض كه شما يك يا چند جهت را قبول نكنيد ، اما حتي صحت يكي از استدلال ها ، سبب اثبات ولايت امير مومنان علي عليه السلام مي شود . موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 3 |
نام و نام خانوادگي: Mansour -
تاريخ: 15 اسفند 87
با عرض سلام بنده از اينکه به سوالات من پاسخ خوبي داده ايد متشکرم. اما به نظر ميايد که هنوز چند اشکال ديگر ميتوان به دلالت صدر اول حديث بر امامت حضرت علي (ع) ميتوان وارد کرد. لطفاً توجه کنيد: مطلب ديگري که در مورد صدر کلام پيامبر بايد در نظر داشت اين است که چون مفهوم وصف، مشعر عليَّت است در نتيجه آية مذکور حاکي از اين معناست که سبب اولويت پيامبر بر مؤمنان، نبوت اوست و طبعاً از عدم نبوَّت عدم اولويت لازم مي آيد. اگر به آية مورد اشاره در صدر کلام رسول خدا ُ توجه کنيم در مي يابيم که آية شريفه نفرموده: «محمّدٌ أولى بالمؤمنين من أنفسهم»، بلکه بجاي نام مبارک پيامبر، صفت وسمت نبوّت ذکر گرديده و از آن حضرت با عنوان «النبي» ياد شده و فرموده: «النَّبِيُّ أَوْلَى بِالمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ...» = "اين پيامبر بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسرانش مادران ايشانند" (الأحزاب÷۶)، و بدين ترتيب اولويت آن بزرگوار نتيجة نبوتش محسوب گرديده است، بنا بر اين کسي که واجد مقام «نبوت محمّديّه» نيست نمي تواند همچون آن حضرت، واجد «اولويت» بر مؤمنين باشد: از اين رو نمي توان ادعا کرد که گرچه أئمه مقام «نبوت محمّديّه» را فاقد اند و لي امامتشان آنان را بر ديگر انبياء برتري داده است زيرا اولاً، پيش از اثبات امامت منصوصة آن بزرگواران، اظهار اينکه مقام امامت أئمه، از مقام نبوت أنبياء سلف برتر است جز ادعايي بي دليل و مصادرة به مطلوب نيست. ثانياً، در آية کريمه نبوّت خاصّة پيامبر اسلام، که أئمه فاقد آنند، مطرح است؛ به عبارت ديگر «ال» در کلمة «النّبيّ» که در آيه آمده، «الف و لام عهد» است، زيرا در ادامة آيه که مي فرمايد: «وَ ازْواجُهُ أُمَّهاتُهُم= و همسرانش مادران ايشانند» ضميره «ـهُ» به خود پيامبر راجع است و مثبت اين معني است که منظور «النّبيّ» شخص پيامبر اسلام ُ است، نه عموم انبياء و آن حضرت بر مؤمنان به سبب نبوت خاصه اش «اولويت» يافته است؛ و خلاف نيست که ائمه داراي آن نبوت نبوده و در نتيجه از آن اولويت نسبت به مؤمنان بر خوردار نخواهند بود. همچنين اگر ادعا شود اولويت ائمه، درجه و مرتبه اي نازلتر از اولويت پيامبر است، يادآوري مي کنيم که مفهوم «اولويت بر نفس يعني ترجيح دادن خواست پيامبر بر خواستة خود» مفهومي ذو مراتب و تشکيک پذير از قبيل اعلميت، افضليت، نوارنيت و ...... نيست تا بتوان براي آن مراتب و درجات مختلف ادعا کرد. با توجه به مطالب فوق ناگزيز بايد «مَوْلى» را در حديث غدير، به معنايي غير از «اَوْلى» حمل کنيم به عبارت ديگر، لا اقل در حديث غدير «مَفْعَل» به معناي «اَفْعَل» نيامده است. آشکار است که پيامبر ُ چنانکه مقتضاي مقام ارشاد و هدايت و لازمة بلاغت است کوچکترين واجبات، بلکه مستحبات و حتي آداب نشست و برخاست و خورد و نوش را به نحوي که هر آشناي به زبان عربي اعم از حاضر و غائب، به تکلف، معناي مقصود را دريابد، بيان فرموده است. بنابر اين اگر در اين موضوع مهم، پيامبر کلامي اين چنين بگويد که بنا به قواعد زبان عربي نتوان معنايي را که منظور مدعيان است از آن استخراج کرد، العياذ بالله عدم بلاغت و قصور بيان پيامبر ُ يا سهل انگاري آن حضرت را در تبليغ و ارشاد اثبات کرده ايم!! از اينرو معلوم مي شود که مقصود پيامبر ُ همان معنايي است که بدون تکلّف از کلام مي توان دريافت، يعني اينکه محبت علي (ع) همچنون محبت نسبت به پيامبر ُ، واجب و عداوت با او، چونان عداوت نسبت به رسول خدا ُ، حرام است. (ض) جواب نظر: با سلام دوست گرامي در كلام شما چند اشكال عمده وجود دارد : 1- تقريبا همه علماي شيعه و سني در علم اصول ، مفهوم داشتن لقب (و نه وصف ، چون در اين آيه كلمه النبي وصف براي چيزي نيست و لقب است) را منكر شده اند . 2- اگر مقصود تعليق حكم بر وصف نبوت بود ، بايد مي گفت : الانبياء اولي بالمومنين من أنفسهم و نه النبي اولي ؛ زيرا حكم معلق بر مقام نبوت است و نه نبي ما تنها . (و نمي توانيد ادعا كنيد كه ساير انبيا زنده نيستند كه آيه به خاطر آنها عموم بيايد ، بلكه عيسي و خضر و الياس و... به اقرار علماي اهل سنت هنوز هم زنده هستند) 3- بر فرض كه تعليق بر مقام نبوت باشد ، نشان مي دهد كه اولويت بالذات براي انبيا است ؛ و امامت كه طبق تعريف علماي اهل سنت و شيعه ، نيابت از نبي در امور دين و دنيا است ، مي توانند اوليت بالعرض وبالنيابة پيدا كنند و به همين سبب در غدير خم ، اين اوليت به امير مومنان داده شده است . 4- نيز بر فرض كه تعليق بر مقام ذات نبي مكرم اسلام باشد (و نه ساير انبيا و وصف نبوت) ، اما طبق آيه شريفه «وأنفسنا وأنفسكم» كه اجماع مفسرين ومحدثين بر نزول آن در مورد امير مومنان علي عليه السلام است ، هر خصوصيتي كه براي رسول خدا (ص) ثابت شود (غير از اصل نبوت) براي امير مومنان علي عليه السلام نيز بار مي شود . 5- فرموده ايد اوليت تشكيك پذير نيست ، كه اين نيز خلاف ضرورت است !!! زيرا اگر تشكيك پذير نبود ، نمي شد از آن افعل التفضيل درست كرد !!! 6- تمامي اين اشكالات براي أن است كه از كلمه مولي در غدير خم ، اوليت فهميده نشود ، كه صحابه اي كه در آنجا حاضر بوده اند چنين فهميده اند . 7- به اشكال أخر نيز كه اشكال در مورد وجود احتمالات ديگر است ، در جواب هاي قبلي پاسخ گفته ايم 8- تا كنون نفرموده ايد چرا با وجود اينكه پاسخ هاي ديگري نيز داده شده است و همگي صحيح مي باشد ، به جاي اقرار به حقيقت به دنبال راه فراري (آنهم تازه براي يكي از پاسخ ها)مي گرديد ؟ 9- بر فرض كه به معني محبت باشد ، باز پاسخ نداديد كه در مورد صحابه اي كه اين دستور صريح رسول خدا (ص) را اطاعت نكردند ، چه نظري داريد ؟ موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 4 |
نام و نام خانوادگي: Jafar Baqeri -
تاريخ: 15 اسفند 87
اقا جان! به نظر مي آيد که تقي الدين نبهاني به استدلال شيعه به اين حديث، از همه بهتر جواب داده: اعتقاد به اينکه پيامبر ُ فرد معيني را به عنوان خليفة پس از خود نصب فرموده با مسألة بيعت که تشريع آن در اسلام، مخالف ندارد، سازگار نيست، زيرا اگر فردي به عنوان خليفة پيامبر تعيين و نصب شده باشد، ديگر بيعت کردن با وي معني ندارد و ديگر به تشريع اصل بيعت، نيازي نيست، چون بيعت طريقة نصب خليفه و رسميت يافتن خلافت است و اگر کسي پيشاپيش توسط شارع مشخص شده باشد عملاً منصوب شده و حاجت به بيان طريقة نصب وي نيست. در حالي که عقد خلافت از طريق بيعت است که منعقد مي شود و طبعاً اين به معناي عدم نصب پيشين و تعيين يک فرد معين به عنوان خليفه است. به همين سبب در کلية احاديثي که لفظ بيعت در آنها وارد شده، حديث دلالت عام دارد و به فرد معيني اختصاص نيافته، در حالي که اگر افراد مشخص مورد نظر بودند، لفظ بيعت به صورت عام و مطلق ذکر نمي شد، چنانکه آمده است: «من مات و ليس في عنقه بيعة .....» يا «ما من (رجل) بايع اماماً....» و حتي کلمة «امام» نيز در احاديث به صورت نکره و يا با "ال" جنس يا مضاف به لفظ جمع ذکر شده از قبيل: «... قام إلى إمام جائر ....» يا «يکون بعدي ائمّةٌ....» «إنما الإمام جنّةٌ يُقاتل من ورائه ويُتَّقي به ...» يا «خيار أئمَّتکم .... شرار أئمَّتکم....» و امثال آن به وضوح تمام تعيين يک فرد مشخص توسط پيامبر ُ را نفي مي کند. همچنين رواياتي که مي فرمايد اگر با بيش از يک نفر بيعت شد فرد دوم را به منظور جلوگيري از تفرقه بکُشيد، دليل واضحي است که پيامبر از قبل فرد مشخصي را به خلافت نصب نفرموده است. اصحاب رسول خدا در اينکه خليفه چه کسي باشد با يکديگر همعقيده نبودند و اين ناشي از آن است که پيامبر فرد خاصي را به خلافت نصب نفرموده بود و از جمله کساني که در اين موضوع عقيدة متفاوتي داشتند حضرت علي (ع) و ابو بکر بودند که دربارة هر يک گفته مي شود پيامبر اکرم آندو را براي خلافت پس از خود معرفي فرمود(۶۸) ولي هيچ يک از آندو به وجود نص بر خلافت خود اشاره نکردند، حال آنکه اگر نصي وجود مي داشت، به آن استناد مي کردند بلکه واجب بود که چنين کنند. نمي توان گفت که نصي موجود بوده ولي صحابه آن را ذکر نکرده اند، زيرا ما دين خود را کلاً از طريق اصحاب پيامبر ُ که علي (ع) و ابو بکر از آن جمله اند گرفته ايم و اگر قرار باشد آنها برخي از نصوص را کتمان کنند در اين صورت اعتماد از اصل دين سلب مي شود، زيرا چه بسا نصوص ديگري نيز موجود بوده که اصحاب پيامبر ُ از ما کتمان کرده و يا تغيير داده باشند؟ کساني که چنين خيانت عظيمي مرتکب شوند چه تضميني است که دهها خلاف ديگر را مرتکب نشوند؟ نمي توان گفت به منظور حفظ اتحاد و اتفاق مسلمين از ذکر اين نص خودداري شده است، زيرا اين کار به معناي کتمان حکم إلهي بلکه يکي از مهمترين اصول اسلام و نقض دين است، خصوصاً در زماني که شرائط کاملاً مقتضي ابراز آن بوده و بيشترين احتياج به اظهار آن وجود داشت و اين کار لا أقل از خليفة رسول الله و هادي امت، قطعاً پذيرفتني نيست و موجب نقض غرض از نصب امام است و اگر وحدتي هم ايجاد مي شد، وحدتي به قيمت از بين رفتن تماميّت و کمال دين و اتحاد بر باطل بود که طبعاً از نظر اسلام فاقد ارزش است. از رواياتي که پيامبر ُ دربارة عترت گرامي خويش سفارش فرموده از قبيل: «و أهلَ بيتي، أذکِّرُکم اللهَ في أهل بيتي» و نظاير آن و يا رواياتي که لفظ «عترت» در آن بکار رفته، مفهوم خلافت و جانشيني پيامبر در امر زمامداري امت استنباط نمي شود (خصوصاً که لفظ «عترت» يا «أهل البيت» بر بيش از يک فرد و هم بر مرد و هم بر زن دلالت دارد) زيرا لفظ واضح بوده و صراحت دارد بر اينکه پيامبر در مورد رعايت حقوق عترت خويش سفارش فرموده تا اهل بيت بزرگوارش مورد احترام و اکرام واقع شده و قدرشان دانسته شود و مورد بي اعتنايي واقع نشوند و منطوق و مفهوم آن دلالت بر نصب يکي از آنان به امامت أمت ندارد. احاديث «ولايت» يا «موالاة» نيز که در آنها واژة «مولى» يا «ولى» يا «موالاة» و امثال آن ذکر شده، دلالت بر جانشيني در امر حکومت بر مردم ندارد و الفاظ آنها غالباً از اين قرار است: «أنت وليُّ کلِّ مؤمن بعدي» يا «وليُّکم بعدي ....» يا «....فليوال عليَّاً بعدي» يا «..... فليوال عليَّاً وذريَّته بعدي» يا «.... فمن تولاه فقد تولاني» يا «.... فإن ولايته ولايتي»، و از همه معروفتر «.... اللهم وال من والاه و عاد من عاداه....» مي باشد که مفسر تمام آن روايات، همين عبارت اخير است که مي رساند منظور از اين روايات نصرت و همراهي و محبت نسبت به آن جناب است. زيرا در زبان عربي ظاهرترين معناي «ولى» متضاد «عدو» است. و کساني که کوشيده اند به طريقي معناي «مولى» يا «ولى» را از نصرت و دوستي و امثال آن منصرف سازند و لا أقل بيست و هفت معني براي «مولى» ذکر کرده اند از اعتراف به اين حقيقت ناگزير شده اند که : معناي «مولى» حد اکثر، «اولي بالشئ» است و نتوانسته اند علي رغم کوشش بسيار و زير و زبر کردن کتب لغت و دواوين شعر و کتب ادبي و ... معناي حاکم و سلطان و امام و جانشين و .... از آن استخراج کنند؟!!! و اين به وضوح اثبات مي کند که «مولى» و «ولى» در قرآن و حديث و کلاً در زبان عربي به معناي حکومت و زمامداري نيامده است و نمي توان الفاظ نصوص شرع را به معناي لغوي يا معناي شرعي آن حمل نکرد و طبعاً نمي توانيم احاديث «ولايت» يا «موالاة» را به اعطاي خلافت و زمامداري مسلمين به علي (ع) حمل کنيم که نه مطابق معناي لغوي و نه موافق معناي شرعي لفظ است. آري، در صورتي که لفظ «ولى» مضاف به کلمة «أمر» قرار گيرد يعني به صورت «ولي الأمر= فرماندار» استعمال شود به معناي حاکم و امير خواهد بود ولي مي دانيم که پيامبر ُ بلا استثناء، در کليّة روايات فرق مختلف اسلامي، از اينکه لفظ «أمر» را مضاف اليه «ولى» يا «مولى» قرار دهد، ابا فرموده و در اين صورت نمي توان معناي خلافت پس از پيامبر را، به روايات «ولايت» تحميل نمود! لازم است دو نکتة مهم در اينجا کاملاً مورد توجه قرار گيرد: نخست اينکه اشتقاق کلمات از يک مادة لغوي، به معناي وحدت معنوي تمام مشتقات مادة مذکور نيست، بلکه معناي هر کلمه، صرف نظر از مادة اشتقاق، متکي به وضع و استعمال عرب است، مثلاً کلمة «جاء» به معناي «آمد» ولي کلمة «أجاء» به معناي «پناه برد» است، با اينکه هر دو از يک مادة لغوي هستند. در اين مورد نيز نمي توان گفت: چون لفظ «ولى الأمر» به معناي حاکم و امير و ... است ، پس کلمة «مولى» يا «ولى» که به لحاظ مادة لغوي با لفظ «والي» يا «ولي الأمر» از يک منشأ هستند نيز مفيد معناي «حاکم و امير» است. زيرا کلمات مذکور در زبان عربي ابداً بدين معني استعمال نشده و اين مسأله اي است منوط به استعمال عرب، نه اينکه شخص آنچه را که از مجموع کلمات مشتق از يک ماده دريافته مي شود به يکايک مشتقات آن نسبت دهد، و اگر عرب صريحا لفظ «ولي» (در صورتي که مضاف به «أمر» نباشد) يا «مولى» را به معناي«حاکم و امير» استعمال نکرده باشد، نمي توان آندو را به معناي مذکور حمل کرد. دوم آنکه قرائن کلام هر چه باشد، به کلمة مورد نظر معنايي غير از معناي مختلفي که عرب لفظ را صريحاً در آن معاني استعمال مي کند، نمي بخشد بلکه قرائن، از ميان معاني مشترکي که براي کلمه وضع شده يکي را بر معناي ديگر، مرجع داشته و مفاهيم ديگر را بر کنار مي دارد، ولي موجد معناي جديدي که عرب لفظ را در آن معني استعمال نکرده باشد، نخواهد بود. کلمة «مولى» نيز در احاديث «ولايت» بر تشويق و تحريض امت به محبت و حمايت از علي (ع) و احترام و قدرشناسي نسبت به آن حضرت دارد ولي اين قرائن معناي جديد به آن نمي دهد و نمي توان معناي «حاکم و امير بر مردم» را به آن تحميل کرد! جواب نظر: با سلام دوست گرامي اين پاسخي كه شما بهترين پاسخ مطرح مي كنيد ، با آيات قرآن و اعتقاد اهل سنت در تضاد است ؛ مگر خداوند در قران وجوب اطاعت از رسول خدا (ص) را مطرح نكرده است ؟ مگر اسلام به معني پذيرش سخنان رسول خدا (ص) نيست ؟ پس چرا مسلمانان در زير شجره با رسول خدا (ص) بيعت كردند ؟ بيعت گرفتن به معني رسمي كردن ولايت و تاكيد مجدد بر لزوم قبول آن است . اما در مورد عموم بودن روايات ، چون امام در همه زمان ها يك شخص نيست ، تا آن شخص در روايت مشخص مي شد ، اما همين كه در روايات كلمه «امام زمانه» آمده و نيامده است كه «أحد ائمة زمانه» به خوبي بيانگر صحت نظر شيعه است كه در هر زماني تنها و تنها يك نفر امام است (و نظر اهل سنت كه هر كس توانست با زور قدرت را در منطقه اي به دست گيرد او امام مي شود!!! قطعا باطل است) اما در مورد روايت «اذا بويع لخليفتين» ،اين روايت را نه تنها شيعه قبول ندارد ، بلكه با وجود ذكر در صحاح اهل سنت ، علماي اهل سنت نيز قبول ندارند ، زيرا هم اكنون اهل سنت بيش از 10 خليفه رسمي دارند !!! پس چرا هيچ يك از مفتي هاي اهل سنت ، فتوا به وجوب همه ايشان جز يك نفر نمي دهد ؟ اختلاف اصحاب در تعيين خليفه رسول خدا (ص) نيز به خوبي نشانگر حقانيت قول شيعه است ، زيرا اهل سنت ادعا دارند كه ابوبكر و عمر به اجماع مسلمانان از همه صحابه برتر بودند و به همين سبب ، به خلافت رسيدند ، اما اگر چنين بود نبايد اختلاف مي شد . در مورد ادعاي شما در مورد عدم اشاره امير مومنان به نصب توسط رسول خدا (ص) ؛ اين نشانگر بي اطلاعي شما از روايات است ؛ امير مومنان علي عليه السلام در حوادث گوناگون به ماجراي غدير استشهاد كرده اند . فرموده ايد كه اگر صحابه نصوص را كتمان كنند ديگر نمي توان به آنها اطمينان نمود ؛ و سپس اين مطلب را چون مخالف با نظر شما است قبول نكرده ايد ؛اما وقتي ماجراي غدير و ابراز ولايت امير مومنان در نقاط مختلف ثابت شد ، و انكار بعضي از صحابه و علماي اهل سنت براي خلافت امير مومنان نيز ثابت گشت ، به خوبي حقانيت نظر شيعه را در مورد صحابه ، روشن مي گرداند . در مورد روايت اهل بيتي ، فرموده ايد كه از ان خلافت فهميده نمي شود !!! جداي از بحث هاي منطقي تنها از شما يك سوال مي كنيم اگر كسي همسنگ قرآن بود ، و رسول خدا دستور تمسك به اقوال او را داده اند ، او خليفه شود بهتر است يا كسي كه در مواقع بسيار اقرار به جهل خود كرده و گفته است «ان لي شيطانا يعتريني»!!! در مورد روايت وليكم بعدي و ساير روايات ، با بي توجهي كامل تنها اين نكته را گفته ايد كه اللهم وال من والاه ترجمه آن است !!! ظاهرا شما از لغت عرب بي اطلاعيد ؛ علماي اهل سنت در مناظره هاي ساختگي خويش با شيعيان گفته اند اگر رسول خدا (ص) مي خواست خلافت را براي علي اثبات كند مي گفت «وهو وليكم بعدي»!!! شما اين مطلب را قبول داريد كه رسول خدا (ص) چنين گفته است ، اما منكر دلالت مي شويد !!! جداي از اينكه در مورد دلالت اين حديث به صورت مفصل در سايت در ادرس ذيل بحث شده است : http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?frame=1&bank=maghalat&id=130 سپس گفته ايد كه ولي كه به معني محبت است ، وقتي با امر بيايد به معني فرماندار مي شود !!! بهتربود مي گفتيد اگر ولي با امر بيايد به معني جاه طلب مي شود !!! چون با معني ذكر شده در «والاه» بيشتر مي سازد !!! البته شما اصلا كلام رسول خدا در مورد «الست اولي بكم من انفسكم» را مطرح نكرده ايد !!! سپس منكر اصل استعمال كلمه ولي در بحث خلافت و حكومت شده است !!! در انتها نيز گفته ايد كه احاديث ولايت دلالت بر تحريض امت بر قدر شناسي از آن حضرت مي كند !!! بر فرض كه اين مطلب را قبول كنيم باز هم با معتقدات اهل سنت سازگاري ندارد ، زيرا انها مجبورند بگويند كه عائشه و طلحه و زبير و معاويه با اين دستور صريح رسول خدا (ص) مخالفت كرده و با امير مومنان علي عليه السلام جنگيده اند !!! در انتها مي گوييم بهتر است قبل از كپي پيست كردن از سايت هاي ديگر ، نگاهي به پاسخ هاي داده شده در سايت ما داشته باشيد . موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 5 |
نام و نام خانوادگي: سيد محمد -
تاريخ: 18 اسفند 87
جناب آقاي جعفر باقري ! متأسفانه شما قبل از خواندن اصل مقاله رفتهايد و مطلبي را از جاي ديگر كپي كردهايد . اولاً : علماي بزرگ اهل سنت ؛ از جمله غزالي و ابن جوزي نظر مخالف شما را دارند و از حديث غدير فقط يك چيز فهميدهاند و آن ولايت و امامت امير مؤمنان عليه السلام است . اگر به نحوه استدلال سبط بن جوزي دقت ميكرديد ، ايشان تمام معناهاي كلمه مولي را آورده و به آن پاسخ داده است . ثانياً : معناي كلمه مولي و ولي ، در صدر اسلام فقط يك معنا داشته است و آن ولايت و امامت و حكومت بوده ؛ چنانچه در اصل مقاله اين معاني از زبان خليفه اول ، دوم و ... آورده شده است . چگونه است كه وقتي خلفاي سه گانه خود را «ولي امر مسلمين» ميدانند ، شما از آن دوستي و محبت استنباط نميكنيد ؛ اما در باره امير مؤمنان عليه السلام فقط به معناي محبت و ياري است ؟!! يعي باي عمر جر ميدهد ؛ اما باي علي نه ؟!!!! ثالثاً : شواهدي كه در اصل مقاله براي معناي كلمه ولي و مولي آورده را ، انگار نخواندهايد . اگر رسول خدا در غدير خم فقط محبت و دوستي امير مؤمنان عليه السلام را اعلام كرده بود ، چرا خليفه دوم آمد و به امير مؤمنان تبريك گفت ؟ مگر وجوب محبت و دوستي امير مؤمنان و هر مؤمني ديگري براي نخستين بار بود كه اعلام ميشد ؟ اين مطلب در اصل مقاله با سندهاي صحيح ثابت شده است . |
| 6 |
نام و نام خانوادگي: مجيد حقي -
تاريخ: 18 اسفند 87
لقد حق القول على أكثرهم فهم لا يؤمنون (سوره يس/آيه7) حق براي اكثر آنها آشكار شد، ولي زير بار نمي روند. |
| 7 |
نام و نام خانوادگي: سيد محمد رضا رضوي -
تاريخ: 20 اسفند 87
بسم الله الرحمن الرحيم الحمدلله الذي جعلنا من متمسکين بولايه اميرالمومنين و ائمه المعصومين(ع) از اين که اينقدر مزاحمتان ميشوم عذر ميخواهم . تقصير کساني است که دشمن اهل بيت (ع) هستند . و بنده هم سايتي بهتر از شما نميشناسم. نقل قول : بنا به گزارش سرويس مجازي خبر گزاري فارس شيعيان سراسر جهان مي توانند با ارتباط تلفني امام هشتم شان را زيارت کنند . در اين گزارش مي خوانيم: به همت آستان قدس رضوي ارداتمندان به آستان ثامن الحجج حضرت علي ابن موسي الرضا عليه السلام، از اين پس ميتوانند با تماس با روضه منوره از راه دور حرم ايشان را زيارت كنند. برپايه اين خبر زائران آستان امام هشتم (ع) ميتوانند، با شماره ۰۵۱۱۲۰۰۳۳۳۴ تماس گرفته و پس از عرض سلام به اين امام همام به طور تلفني زائر حرم ايشان شوند. قابل توجه است كه زائراني كه در خارج از كشور قصد تماس با شماره مذكور را دارند از كد ۰۰۹۸ ـ كد كشور ايران ـ براي شمارهگيري استفاده كنند. آري! اين است يکي از راه هاي رسيدن به خدا؟!!!!! به نظر شما چه رمز و رموزي در اين عوام فريبي نهفته است؟! بياييم لحظه اي تمام تعصبات مذهبي را کنار گذاشته از دريچه فکر و انديشه به اين موضوع بنگريم. جواب نظر: با سلام دوست گرامي اين تنها شيعه نيست كه اعتقاد دارد كه پيامبر و ائمه سلام هر كس را در هر جا مي شنود ، بلكه اهل سنت روايت صحيح دارند كه رسول خدا (ص) فرمودند هر كس به من سلام كند ، خداوند سلام او را به من مي رساند ؛ با اين همه همين اهل سنت ، قبل از اختراع تلفن ، به اصطلاح خودشان هم ارسال بريد براي ابلاغ سلام به رسول خدا (ص) داشته اند ؛ و گفته اند اين كار كمال احترام را مي رساند . در تهذيب المطالب مي گويد كه به صورت مستفاض نقل شده است كه عمر بن عبد العزيز (خليفه اي كه اهل سنت او را جزو خلفاي راشيدن مي پندارند) براي ابلاغ سلام به نزد رسول خدا (ص) بريد مي فرستاده است ؛ استفاض عن عمر بن عبدالعزيز انّه كان يبرد البريد من الشام ، يقول: سلِّم لي على رسول الله(صلى الله عليه وآله) تهذيب المطالب ج 2 ص 408 همچنين اصل اين كار را نيكو شمرده اند : -سادسا : راي العلماء في ارسال بريد لابلاغ السلام على رسول الله : ولو قال له إنسان سلم لي على رسول الله صلى الله عليه وسلم هل يجب عليه أن يسلم عليه كما يجب أن يسلم على من قال له سلم لي على فلان أو يفرق والفرق أقرب ويوجه بأن المراد بالسلام ما بين الناس التودد والمحبة والمراد بالسلام عليه صلى الله عليه وسلم الشفاعة ولا يجب على المريد أن يشفع له عنده ا ه كذا بهامش عن حج في كتبه وعبارته في كتابه المسمى بالدر المنظم في زيارة القبر المعظم نصها وأما إرسال السلام إليه صلى الله عليه وسلم فالقصد منه الاستمداد منه وعود البركة على المسلم فتركه ليس فيه إلا عدم اكتساب فضيلة للغير فلم يكن لتحريمه سبب يقتضيه فاتجه أن ذلك التبليغ سنة لا واجب حاشية الجمل على شرح المنهج ج2 ص485 موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 8 |
نام و نام خانوادگي: محسن -
تاريخ: 20 اسفند 87
با تشكر از پاسخ شما به جناب سيد محمد رضا رضوي اينجانب با ايشان موافقم و گذاشتن خط تلفن براي ارتباط با امام (ع) را نه تنها عوام فريبي مي دانم بلكه اين كار را بي احترامي با ساحت امام (ع) مي دانم. ما كه امام را حي و ناظر مي دانيم و بعد از نماز از هر جا كه هستيم به ايشان سلام مي كنيم با قرار دادن خط تلفن گويي علم ايشان را به داخل حرم محدود كرده ايم! و اما شاهد گرفتن رفتار سني ها هم بر اين كار عذر بدتر از گناه است. مگر ما مجاز به تقليد از اين قوم هستيم؟ اينان كه نه تنها پيامبر (ص) را عالم به احوال خويش نمي دانند بلكه نعوذ بالله خداوند را هم آكاه به احوال خلق نمي دانند چنانچه براي دانستن اينكه ابوبكر از او راضي است فرشته اش را براي سوال به نزد پيامبر مي فرستد. |
| 9 |
نام و نام خانوادگي: باقر -
تاريخ: 04 فروردين 88
اينكه پيامبر گفته كه هر كس من مولاي او هستم پس علي هم مولاي اوست كه چيزي را ثابت نمي كند . پيامبر اگر مي خواست جانشين تعيين كند بايد مي گفت هر كس من مولاي او هستم بعد از مرگم علي جانشين او است . جواب نظر: با سلام دوست گرامي پيامبر اينچنين نيز گفته اند ، اما علماي اهل سنت آن را نيز قبول نمي كنند ؛ در مناظره اي خيالي كه علماي اهل سنت آن را در كتب خويش ، به نفع اهل سنت و بر ضد شيعه آورده اند ، مي گويند : طرف سني گفت : اگر رسول خدا (ص) مي خواست جانشيني علي را به مردم بفهماند بايد مي گفت «علي وليكم بعدي»!!! فقال أما والله أن لو يعني بذلك الإمرة والسلطان لأفصح لهم بذلك كما أفصح لهم بالصلاة والزكاة وصيام رمضان وحج البيت ولقال لهم أيها الناس هذا وليكم من بعدي الطبقات الكبرى ج 5 ص 319 ، اسم المؤلف: محمد بن سعد بن منيع أبو عبدالله البصري الزهري الوفاة: 230 ، دار النشر : دار صادر - بيروت - غافل از اينكه عين اين عبارت نيز در كتب اهل سنت آمده است ، و علماي اهل سنت حتي الباني نيز سند آن را تصحيح كرده اند !!! پيامبر (ص) بهترين عباراتي را كه در آن زمان معني خلافت مي داده است ، به كار برده اند ؛ اما اهل سنت نمي خواهند اين حقيقت را بپذيرند . موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 10 |
نام و نام خانوادگي: باقر -
تاريخ: 05 فروردين 88
شما يك منبع را آورده ايد . اگر مي توانيد آن را با منابع ديگر مقايسه كنيد و ببنيد كه كفه ي ترازوي چگونه است . سانسور و گزينشي عمل كردن راه را براي حقيقت جويان سخت مي كند . جواب نظر: با سلام دوست گرامي مقصود شما از يك مبنع چيست ؟ آيا اينهمه مدارك اهل سنت را نمي بينيد ؟ جداي از اينكه در خانه اگر كس است يك حرف بس است ؛ اگر يك منبع صحيح از اهل سنت ، حقانيت شيعه را ثابت كند كفايت مي كند . موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 11 |
نام و نام خانوادگي: باقر -
تاريخ: 05 فروردين 88
من كه همين يكي را بيشتر در پاسخ سوالم نديدم . آيا در تاريخ يعقوبي هم همين طور است . در كتاب هاي ديگر چگونه است . خودتان را گول نزنيد . جواب نظر: با سلام دوست گرامي بهتر است به جاي مبهم صحبت كردن ، سوال خويش را مشخص كنيد تا ما نيز ادله خود را در پاسخ به آن بگوييم موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 12 |
نام و نام خانوادگي: مهدي -
تاريخ: 06 فروردين 88
سلام و خسته نباشد جريان خالد و بريده ترجمه شد؟من خيلي لازمش دارم.ممنون. جواب نظر: با سلام دوست گرامي متاسفانه ترجمه هنوز كامل نشده است . البته مي توانيد از روايات مطرح شده در متن عربي آن استفاده كنيد . موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 13 |
نام و نام خانوادگي: مهدي -
تاريخ: 09 فروردين 88
سلام و خسته نباشيد درباره جريان فدك مقاله كاملي تا كنون نوشته شده است اگر نوشته شده لطفا ادرس ان را برايم بگذاريد ممنون. جواب نظر: با سلام مقاله كاملي در مورد فدك تهيه شده است كه ان شاءالله با پاسخ شبهات مربوط به حضرت زهرا سلام الله عليها بر روي سايت قرار خواهد گرفت . در صورت داشتن سوال جزيي مي توانيد سوال خود را مطرح كرده تا به آن پاسخ گوييم . موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 14 |
نام و نام خانوادگي: سعيد حسيني(شاه اسماعيل صفوي) -
تاريخ: 14 آذر 88
با عرض سلام و تبريک عيد سعيد غدير خم عيد ولايت امير مومنان حضرت علي بن ابيطالب اسدالله الغالب عليه السلام دوستان اهل سنت که در قسمت نظرات به اظهار نظر پرداخته و معترض مي باشيد توجه داشته باشيد که: مدارک و ادله هاي ارئه شده از منابع خودتان است جالب است که داستان قوم بني اسرائيل هميشه در حال تکرار است اي موسي: ديگر مرغ بريان نميخواهيم اگر راست ميگوئي به پروردگارت بگو براي ما پياز و عدس نازل کند به هر حال دوستان عزيز شيعه و سني: ما که بخيل نيستيم اين عيد بزرگ ، عيد ولايت را خدمت همه ي شما تبريک عرض ميکنم يا علي مدد |
| 15 |
نام و نام خانوادگي: جعفر -
تاريخ: 27 آذر 88
بسيارعالي جواب نظر: |
| 16 |
نام و نام خانوادگي: حبيب -
تاريخ: 26 بهمن 88
با سلام. بدون تملق ميگويم اين سايت مفيدترين سايتي است كه تا به حال ديده ام. جواب نظر: |
| 17 |
نام و نام خانوادگي: علي رضا -
تاريخ: 03 اسفند 88
به نام خدا سلام عليکم مقاله شما درباره تواتر و دلالت حديث الغدير بسيار بسيار جالب بود و همانند شمشيري است برنده در برابر منکران حقيقت يفيض من رحمته کوثر - ابيض کالفضة او انصع فالفوز للشارب من حوضه - و الويل و الذل لمن يمنع بدليل اينکه کتاب الغدير براي عموم مشکل بوده و قابل ترويج در ميان عامه نيست ولي اين مقاله مي تواند با حجم کمش به سرعت منتشر شود. www.al-imamia.blogfa.com خدا به شما نصرت و اجر عطا کند جواب نظر: |
| 18 |
نام و نام خانوادگي: بوار -
تاريخ: 06 اسفند 88
در مورد رواياتي كه در مورد ايه تبليغ در كتاب تفسير ثعلبي آمده اين اشكال را به من گرفته اند در مورد رجال! روايت دوم از علي بن زيد (بن جدعان) راوي مشهور است که ضعيف و روايات او غير قابل احتجاج است. روايت سوم هم از محمد بن السائب الکلبي کذاب مشهور است که دروغگو بودن او شهره آفاق است. آيا اين رجال طبق گفته سني ضعيف هستند؟! جواب نظر: با سلام دوست گرامي 1- براي اثبات صحت يك مطلب ، وجود يك روايت صحيح كافي است و لازم نيست تمام روايات آن صحيح باشد ! 2- طبق مباني رجالي اهل سنت ، وجود سه سند ضعيف ، براي اثبات يك مطلب كفايت ميكند ! حال در اين مقاله چندين سند كه بعضي از آنها صحيح نيز ميباشد ارائه شده است ! حال آيا ميتوان ادعا كرد كه ضعف يكي از اسناد ، دلالت بر بطلان ماجرا دارد ؟ موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 19 |
نام و نام خانوادگي: طامس آثار ابوبکر وعمر -
تاريخ: 07 فروردين 89
بقية الله خير لکم ان کنتم مومنين سني ها مي گويند اين ايه مربوط به شعيب است و ربطي به امام زمان ندارد چه پاسخي در اين زمينه داريد؟ جواب نظر: با سلام دوست گرامي در آدرس ذيل به اين سوال پاسخ داده شده است : http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=1010 موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 20 |
نام و نام خانوادگي: طامس آثار ابوبکر وعمر -
تاريخ: 08 فروردين 89
آيا زيدبن علي ادعاي امامت آسماني کرد؟ نه مثل امام باقر ع مي گفت من وصي رسول الله هستم! و آيا ايشان ابوبکر وعمر را قبول داشتند؟ جواب نظر: با سلام دوست گرامي در مورد زيد دو نظر موجود است ؛ نظر محققين علماي شيعه ، و نظر زيديه و اهل سنت ! نظر محققين علماي شيعه ، طبق روايات اهل بيت آن است كه زيد ، شيعه و پيرو خالص اهل بيت عليهم السلام بود ! نظر زيديه و اهل سنت ، آن است كه شما فرموديد ! در اين زمينه ميتوانيد به كتاب قاموس الرجال مرحوم تستري ج 4 مراجعه نماييد . موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات |
| 21 |
نام و نام خانوادگي: محمد -
تاريخ: 26 فروردين 89
خيلي عجيبه الله (س) هفت طبقه اسمان را افريد 124 هزار پيا مبر را فرستاد 23سال پيامبر را همراهي كرد ودر پابان به او بي وفايي كردوعمر يك بنده نا چيزش همه را به نابودي كشاند!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟شما از هواي نفس پيروي مي كنيد ما افريده شدهايم كه الله را بشنايسم و عبادت ودعا كنيم به اميد هدايت تمام بشر به وسيله تفكر واستفاده از نعمت ازاد انديشي جواب نظر: |
| 22 |
نام و نام خانوادگي: نادي -
تاريخ: 07 ارديبهشت 89
يکم تنوع داشته باشيد جواب نظر: |